Öğretmen olmadan önce de yaşamda temas ettiğim herkesin ihtiyaçlarını hisseden birisiydim. Sanırım küçüklüğümde başlayan saatlerce bıkmadan yaptığım gözlemlerin yıllar içerisinde oluşan getirisiydi bu. Yıllar yıllar sonra ilgiyi dışardan çekip kendime yönelttiğimde ise kendi ihtiyaçlarımı gözardı ettiğim gerçeğiyle yüz yüze geldim. Yırtık hırkamdan bir ilmek çektim, sonra durduramadım. Yaşam bu kadar sıradan, bu kadar sığ ve anlamsız olamazdı. Ya ben. Ben bu kadar mıydım? Ne yani doğdum, büyüdüm, okula gittim, mutluluk kırıntıları için mücadele edip sonra göçecek miyim? Dahası olmalıydı. Bilmediğim o şeylerin peşine düştüm. Ne yaptığımı bilmeden derin bir çaresizlikle sorguladığım yaşam ve varoluşun anlamsızlığı beni her şeyin, her anın, her yaşananın bir anlamı olduğunu algıladığım o sistematik yolla, YOGAyla tanıştırdı. 

​

Yoga, insanı bütün olarak ele alan ve insanı uzaklaştığı doğasına, özüne yaklaştıran bir yaşam metodu. Yoganın bir yol haritası var. İçinde sakinlikle ve istikrarla ilerlediğin pratiğin her aşaması içindeki kapalı kapıları aralıyor. Dolayısıyla bir kişinin yogayla temas etmesi için önce kendi doğasına karşı merakı olmalıdır. Hiç bir şeyin gelişi güzel varolmadığının, hiç bir deneyimin öylesine yaşanmadığının farkında olması gerekir ki daha ötesini de bilme arzusunda olsun. O konforlu yaşamda kalıp çürümek de bir seçim, cesaretle bir adım atıp yeşermek de. Yaşamı hücrelerine kadar hissettiğin süreçleri ise senin neyi seçmediğin belirliyor. Seçim doğal olarak beliriyor fakat seçmediğin şey senin nereye varacağını gösteriyor. 

​

Kendime samimiyetle, öğrenme isteğiyle sorduğum her soru deneyim olarak çıktı karşıma. Her soru daha da kendime yaklaştırdı beni. Demek ki cevap aramadan, bütün samimiyetimle sorduğum sorular bana kapılar açıyordu. Ben de açılan her kapıyı görebilecek kadar keşfetmiştim kendimi ve yaşamı. Öğrendikçe öğrenme isteğim arttı ve keşfetme arzum beni öğretmen olmaya kadar götürdü. Öğretmen olmak öğrenci varsa anlamlıdır. Şüphesiz ki öğretmek, en iyi öğrenme aracıdır. Öğretmen sana sadece rehber olabilir ve kendine gittiğin yolda her sendelediğinde sana niye orada olduğunu hatırlatır.

​

Kendini keşfetmenin en eğlenceli ve de en meşakkatli yolu belki de YOGA. Bu keşif önce bedenle başladığı için "asana" dediğimiz beden hareketlerinde bir disiplin oturtuyoruz. Matın üstünde hem bedenini yeniden keşfediyorsun hem de pozlarda açığa çıkan duygularını yönetmeyi. Yaşamın simülasyonu desem yanlış olmaz. Mat dışında yaşadığın her ne varsa matta birer birer uzanıyor önüne. Sen gör, sen farket diye.

Yaşamdaki "bir"liği önce bedeninde görüyorsun. Dualite yavaş yavaş keskinliğini kaybediyor ve sen yine "bir"liği deneyimliyorsun. Bu kavramlar şu anda sana çok yabancı ve anlamsız gelebilir ama bilgi deneyime dönüşünce bütün bu kavramlar sende de bedenlenecek. Bilgi canlıdır, sen merakını canlı tuttukça kendini açacaktır sana. 

​

Yoga hakkında binlerce yıl önce yazılmış kaynaklarda "bedenimizin kayıt tuttuğu" na dair kanıtlar bugün bilim tarafından da tekrar ispatlandı. Bir çok Uzman Doktor, Nörobilimci, Psikiyatrist ve Psikolog bu konuda araştırma yaparak makalelerini yayımladılar. Araştırdığında yüzlerce kaynak bulacaksın konuyla ilgili. Yani bedenimiz bir yaşam boyu edindiğimiz deneyimlere göre şekilleniyor. Başta da belirttiğim gibi her şeyi gözlemleyen birisi olarak insanların hangi deneyimlerden geçtiğini anlamak benim için çok kolay. Çünkü beden, duruşuyla kendini anlatıyor. Düz olmayan omurga, esnek olmayan kalça, esnek olmayan bacak, içe kapanmış omuzlar, düz basamayan ayaklar, hepsi sana kendini anlatmak üzere orada. Yoganın kollarından biri olan "asana" yani bedensel hareketlerle bedenimizde deneyimler sonucunda birikmiş olan kayıtları farkedip, sağaltıyoruz. Bu aşamada öğretmen seçimin çok önemli. Sana, bilmediğin bu dili öğretecek birisiyle çalışman hem seni hem de yaşamını dönüştürecek. Sana ait olmayan ama yaşam deneyimiyle, çoğunlukla bir travmayla bir şekilde bedenine oturmuş bu haller düzenli yapılan pratiklerle senden uzaklaşacak. Yogadan sonra insanın yeniden doğmuş hissi yaşamasının nedeni bu. Her poz bir duyguna temas edecek, her nefesin "ihtiyacın olmayan şey"den uzaklaştıracak. Sana sadece "sen" kalacak. 

​

Kimsenin yaşam yolculuğu birbirine benzemeyecek. Herkes gibi herkesin yolda yaşadığı şey deda biricik olacak. Kimseye benzemek için değil, kendimiz olmak için çabaya değer. Ve hiç bir çaba yok ki karşılık bulmasın. Sen yeter ki samimiyetle, istekle ve istikrarla yürümeye devam et. Sen kendini keşfetme arzusunda olduğun sürece ben yanında olacağım.

 

Aşağıda belirttiğim konularda destek istersen bana ulaşabilirsin.

​

​